Iasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük

Bodrum AttractiesIasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük

Iasos — een oude Kariaanse havenstad aan de Egeïsche kust van Turkije

Iasos (İassos) — een oude Carische stad aan de kust van de Güllük-baai (Güllük Körfezi), een van de meest pittoreske en ondergewaardeerde archeologische monumenten van Egeïsch Turkije. Iasos, gelegen in de provincie Muğla, niet ver van het moderne dorpje Kıyıkışlacık, trekt bezoekers aan met een zeldzame combinatie van antieke topografie, uitstekend bewaarde Hellenistische en Romeinse bouwwerken en het herkenbare 'roze' marmer, dat juist hier werd gewonnen en naar Rome, Alexandrië en Constantinopel werd verscheept. Deze voormalige bloeiende havenstad met een rijke geschiedenis die teruggaat tot het Minoïsche tijdperk, verwelkomt reizigers vandaag de dag met de stilte van olijfboomgaarden, het ruisen van de zee en de overzichtelijke indeling van de agora, de bouleuterion en het Romeinse theater. Dit is een plek voor wie houdt van de oudheid zonder drukte en de voorkeur geeft aan 'echte' stenen boven gereconstrueerde gevels.

Geschiedenis en oorsprong

Volgens schriftelijke bronnen werd Yassos aan het begin van het eerste millennium v.Chr. gesticht door kolonisten uit de Peloponnesos, afkomstig uit Argos, maar archeologische vondsten wijzen erop dat dit gebied al in de late bronstijd, rond de 15e eeuw v.Chr., bewoond was. Bij opgravingen zijn Minoïsche keramiek en Mykense artefacten gevonden, wat wijst op vroege banden met Kreta en het vasteland van Griekenland.

In de klassieke periode maakte Yasos deel uit van de Delische Zeebond onder leiding van Athene, betaalde het foros en nam het actief deel aan de Egeïsche handel. De stad wisselde tijdens en na de Peloponnesische Oorlog meerdere malen van eigenaar tussen Athene, Sparta en de Perzen. In de 4e eeuw v.Chr. werd Yasos onderdeel van de satrapie van Caria onder het bewind van de Hecatomniden-dynastie, met als centrum Halicarnassus.

Hellenistische bloei

Na de veldtochten van Alexander de Grote beleefde Iasos een ware bloeiperiode: het werd de belangrijkste haven van het oostelijke Middellandse Zeegebied, het centrum van de winning en bewerking van het beroemde marmer van Iasos (lapis Iassensis) — marmer met een karakteristieke roze-bruine kleur en een golvende textuur, dat in de hele antieke wereld zeer gewaardeerd werd. Deze steen werd gebruikt bij de bouw van de Romeinse Caracalla-thermen, voor de bekleding van de basilieken van Constantinopel en later zelfs in Venetiaanse paleizen. Dankzij de inkomsten uit de marmerwinning kon de stad imposante vestingmuren, een agora, een bouleuterion, gymnasiums en heiligdommen bouwen.

Yassos wordt genoemd in de decreten van de Hellenistische koningen en had de status van "vrije stad" onder de Seleuciden, Ptolemaeën en Attaliden. Het behield een sleutelrol onder het Romeinse bewind, maakte deel uit van de provincie Asia en bleef marmer leveren voor keizerlijke projecten tot in de 3e-4e eeuw n.Chr.

Byzantium en de middeleeuwen

In de Byzantijnse periode werd Yasos een bisdom dat deel uitmaakte van het aartsbisdom Karia. Op het grondgebied van de stad werden verschillende christelijke basilieken gebouwd en een deel van de antieke tempels werd omgebouwd tot kerken. De stad overleefde de Arabische invallen in de 7e en 8e eeuw, maar raakte in de 12e en 13e eeuw in verval en raakte ontvolkt. Na de verovering van de regio door de Turken en Ottomanen ontstond op de plaats van Yasos het kleine vissersdorpje Asin Kurin, dat tot het begin van de 20e eeuw bestond.

Hedendaagse opgravingen

Sinds 1960 worden er in Yasos systematische opgravingen uitgevoerd door een Italiaanse archeologische missie onder auspiciën van de Universiteit van Bologna. In de afgelopen vijftig jaar zijn de agora, het bouleuterion, het heiligdom van Artemis Astias, het Romeinse theater, de akropolis, vroeg-Byzantijnse basilieken en uitgestrekte necropolen blootgelegd. Een deel van de vondsten is tentoongesteld in het plaatselijke lapidarium – een klein openluchtmuseum – en in het Archeologisch Museum van Bodrum.

Bijzondere vermelding verdient de bijdrage van de missie onder leiding van Doris Levy en later Feila Necheldiar-Bollini: dankzij hun werk werd de chronologische volgorde van de bebouwing hersteld, werden Minoïsche lagen blootgelegd en werden epigrafische monumenten beschreven. Op het grondgebied van Yassos zijn meer dan 200 inscripties in het Grieks gevonden, waaronder fragmenten van hymnen ter ere van Artemis Astias en erebesluiten. Deze epigrafische getuigenissen maken van Yassos een van de meest 'sprekende' antieke steden in de regio: elke steen spreekt letterlijk met de stem van zijn tijdperk.

Het marmer van Yassos en zijn lot

Het roze-witte marmer van Yassos is het visitekaartje van de stad geworden. De steengroeven lagen enkele kilometers ten noorden van de polis; de gewonnen blokken werden via speciaal aangelegde wegen naar de haven gebracht en op schepen geladen. De kleur van de steen varieert van warm roze tot lila-grijs, en de golvende textuur is goed zichtbaar wanneer deze gepolijst is. Dit marmer werd gebruikt in de tempels van Efeze, Pergamon en Aphrodisias, en in de Romeinse tijd in de paleizen van de keizers en openbare gebouwen in de hoofdstad. Byzantijnse architecten zetten de traditie voort en zuilen van marmer uit Yassos zijn te vinden in de Hagia Sophia in Istanbul.

Architectuur en bezienswaardigheden

Yassos is verdeeld in twee ruimtes: de kuststad met de agora en openbare gebouwen en de akropolis op het rotsachtige schiereiland dat uitsteekt in zee. Daartussen liggen een oude Griekse geplaveide straat en fragmenten van vestingmuren.

De agora en het Hellenistische bouleuterion

De agora van Yassos is een uitgestrekt rechthoekig plein, omringd door zuilengalerijen met Dorische en Ionische zuilen. Langs de rand loopt een lange fries met reliëfs die guirlandes en maskers voorstellen – een kenmerkend Hellenistisch motief. Aan de noordkant van de agora staat de bouleuterion – het gebouw van de gemeenteraad, dat prachtig bewaard is gebleven: de rijen stenen banken, de orkestbak en de onderste muur van het podium zijn nog zichtbaar. Dit is een van de beste voorbeelden van bouleuterions in de Egeïsche regio.

Heiligdom van Artemis Astias

Het belangrijkste cultusgebouw van Yasos was het heiligdom van Artemis Astias, de beschermvrouwe van de stad. De fundering van de tempel, het altaar en fragmenten van de zuilen zijn bewaard gebleven. Volgens inscripties werden er ter ere van Artemis jaarlijks processies, sportwedstrijden en poëtische wedstrijden georganiseerd. Op het terrein van het heiligdom zijn votiefstenen en talrijke offers gevonden — beeldjes, keramiek en munten.

Het Romeinse theater en de akropolis

In het zuidelijke deel van de stad ligt het Romeinse theater, gebouwd in de 1e–2e eeuw n.Chr. op de plaats van een eerder Hellenistisch theater. Het theater bood plaats aan ongeveer 4500 toeschouwers en de onderste rijen banken zijn bewaard gebleven, evenals een deel van het podium. Vanaf de trappen heeft men uitzicht op de baai en de tegenoverliggende oever. De akropolis op het schiereiland wordt beschermd door massieve muren met torens en was via een smalle landengte met het vasteland verbonden — het is een natuurlijke vesting, ideaal geschikt voor verdediging.

Vroegchristelijke basilieken

In de Byzantijnse periode ontstonden op de plaats van de antieke haven twee basilieken (de zogenaamde Oostelijke en Westelijke). Op de vloer van een van deze is een mozaïek met geometrische en plantaardige motieven bewaard gebleven. De afmetingen van de tempels en de kwaliteit van de afwerking getuigen ervan dat Yasos economisch actief bleef tot ten minste de 5e–6e eeuw n.Chr.

Necropolis en sarcofagen

De noordelijke hellingen van de heuvels rond Yasos worden ingenomen door een uitgestrekte necropolis uit de Hellenistische en Romeinse tijd. Hier zijn marmeren sarcofagen, grafkamers en stèles met grafschriften te zien. Veel sarcofagen zijn gemaakt van lokaal roze marmer en versierd met reliëfs in de vorm van guirlandes, stierenkoppen en maskers. Een deel van de grafstenen is overgebracht naar het lapidarium, de rest staat nog op de oorspronkelijke plek en kan op elk moment worden bekeken.

Onderwatervondsten

In het kustwater bij de acropolis zijn bij bepaalde lichtomstandigheden ondergelopen fragmenten van pieren, aanlegmuren en steunpilaren te zien. Een deel van de stad is onder water verdwenen als gevolg van seismische trillingen en de stijging van de zeespiegel. Duikers kunnen de contouren van ondergelopen straten en blokken van grote gebouwen zien op een diepte van 2–4 meter. Het is verboden om onderwaterfoto's te maken of voorwerpen te verzamelen: het watergebied is uitgeroepen tot beschermd archeologisch gebied.

Interessante feiten en legendes

  • Volgens de mythe kwam de stichter van de stad uit Argos en nam hij een herder-Apollon-profeet mee om een plek voor de nieuwe nederzetting uit te zoeken; de plek werd aangewezen door dolfijnen.
  • Het marmer uit Iassos, lapis Iassensis, met zijn kenmerkende roze tint, werd in het hele Middellandse Zeegebied gewaardeerd en werd zelfs tot in Noord-Afrika geleverd.
  • In Iassos werd de filosoof Hekataios van Abdera (volgens andere bronnen: Hekataios van Iassos) geboren, hoewel de traditie dat hij juist uit deze stad afkomstig was omstreden is.
  • De stad werd tweemaal getroffen door aardbevingen; een daarvan verwoestte in de 5e eeuw gedeeltelijk de vestingmuren van de acropolis, die vervolgens door de Byzantijnen werden hersteld.
  • In het naburige dorp Kıyıkışlacık zijn nog steeds antieke sarcofagen te zien, die door de lokale bevolking werden gebruikt als troggen of funderingen voor huizen.
  • In de wateren van de baai van Güllük worden regelmatig overblijfselen van scheepswrakken uit de Hellenistische en Romeinse periode gevonden; sommige vondsten worden bewaard in het Museum voor Onderwaterarcheologie in Bodrum.
  • In de 4e eeuw v.Chr. wisten de inwoners van Yasos, volgens Polybius, van de Perzische satraap het recht te verkrijgen om hun eigen munt te slaan — de zilveren tetradrachmen van Yasos met de afbeelding van Apollo en een dolfijn worden beschouwd als een numismatische zeldzaamheid.
  • In de kerken van het Byzantijnse Yasos zijn inscripties van adellijke dames gevonden, wat wijst op actieve vrouwelijke liefdadigheid in de vroegchristelijke tijd.

Hoe er te komen

Yassos ligt ongeveer 25 km ten zuidwesten van de stad Milas (provincie Muğla). De dichtstbijzijnde luchthaven is Milas–Bodrum (BJV) op 35 km afstand. Het is het handigst om met een huurauto te reizen: vanaf de snelweg D330 of D525 zijn er borden naar Kıyıkışlacık. De weg is prachtig en loopt langs olijfboomgaarden en kleine heuvels.

Vanuit Bodrum zonder auto: bus naar Milas, vandaar dolmuş naar Kıyıkışlacık. Van het dorp naar de archeologische vindplaats is het 5–10 minuten lopen. In het zomerseizoen zijn er boottochten mogelijk op gulets vanuit Bodrum of Güllük met een tussenstop in Yasos. Als u de route "antieke steden van Carië" plant, is het logisch om Yasos te combineren met Labra, Euromos en Stratonikeia.

Tips voor reizigers

De beste tijd voor een bezoek is maart–mei en oktober–november, wanneer het niet te warm is en het gebied bedekt is met lentebloemen. In de zomer is de zon fel en is er weinig schaduw, dus neem een hoed, zonnebrandcrème en voldoende water mee. Een wandeling door het antieke gebied duurt 2–3 uur; voor de klim naar de akropolis is stevig schoeisel verplicht, want de akropolis zit vol met puin.

In Kıyıkışlacık zijn er enkele eenvoudige restaurantjes met zeevruchten; probeer zeker de lokale gegrilde vis en de meze-salade. Een camera komt goed van pas: de landschappen van Yasos met de zuilen langs de kust zijn bijzonder indrukwekkend bij zonsondergang. De toegangsprijs is symbolisch en wordt betaald bij de kassa met het bordje "Ören Yeri". Als je geluk hebt, ben je er op een dag dat de Italiaanse archeologische missie aan het werk is — soms beantwoorden de wetenschappers zelf graag vragen van bezoekers. Neem een notitieblok mee: ter plaatse is het moeilijk om alle inscripties en de volgorde van de gebouwen te onthouden, en er zijn niet veel informatieborden op het terrein.

Combineer Yassos met een bezoek aan het antieke Labra (de bergtempel van Zeus) en Milas (het oude Milas met de Baltas-poort en de colonnade van Uzun Yol). Voor liefhebbers van watersporten is de baai van Güllük een paradijs: warm water, heldere baaien en een overvloed aan oude wrakstukken op de bodem. Als u een twee- of driedaagse route door Karië plant, kunt u aan Iasos Evromos (de verbazingwekkende tempel van Zeus met een tiental staande zuilen), het antieke Stratonikeia en de vesting Bechin toevoegen. Deze liggen allemaal binnen een straal van een uur rijden en vormen samen een soort 'Karië-driehoek' van de antieke geschiedenis.

Samenvattend: Iasos is een onbekende parel aan de Egeïsche kust, waar u een complete reeks antieke indrukken krijgt zonder lawaai en drukte en waar het oude Iasos langzaam zijn geheimen onthult aan reizigers die bereid zijn de standaard toeristische paden te verlaten.

Jouw comfort is belangrijk voor ons, klik op de gewenste markering om een route te maken.
Vergadering ten gunste van minuten voor de start van
Gisteren 17:48

Ook on topic

Cyaneae (Kianei) — de stad van de sarcofagen in Lycië bij Demre
Cyaneae (Kianei) — de stad van de sarcofagen in Lycië bij Demre
Gisteren 17:48
Güvenpark in Kızılay – het monument voor de veiligheid en het hart van Ankara
Güvenpark in Kızılay – het monument voor de veiligheid en het hart van Ankara
Gisteren 17:48
De Oude Moskee (Mersin) — geschiedenis en architectuur van de Eski Cami
De Oude Moskee (Mersin) — geschiedenis en architectuur van de Eski Cami
Gisteren 17:48
Bagaran — de oude hoofdstad van Armenië in de provincie Kars
Bagaran — de oude hoofdstad van Armenië in de provincie Kars
Gisteren 17:48
Veelgestelde vragen — Iasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük Antwoorden op veelgestelde vragen over Iasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük. Informatie over de werking, mogelijkheden en het gebruik van de dienst.
Het marmer uit Iassos – het beroemde lapis Iassensis – werd gewonnen in steengroeven ten noorden van de stad. Het onderscheidt zich door een warme roze-bruine tint en een golvende structuur, die goed zichtbaar is wanneer het gepolijst is. De antieke wereld had veel waardering voor deze steen: hij werd gebruikt voor de bouw van de Caracalla-thermen in Rome, de basilieken van Constantinopel en paleizen in het hele Middellandse Zeegebied. Zuilen van Yasos-marmer zijn te vinden in de Hagia Sophia in Istanbul. Op de opgravingslocatie zelf zijn talrijke sarcofagen en architecturale fragmenten van hetzelfde materiaal te zien.
Nee, Yassos staat niet op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is echter wel een beschermd archeologisch gebied in Turkije, en sinds 1960 worden er opgravingen uitgevoerd onder de officiële auspiciën van een Italiaanse missie van de Universiteit van Bologna. De UNESCO-status van naburige locaties – zoals Efeze – zorgt voor een grote toeristenstroom daarheen, terwijl Yassos een rustige en rustige plek blijft.
De toegangsprijs is symbolisch en moet worden betaald bij het kleine loket met het bordje „Ören Yeri“ bij de ingang van het terrein. Het is raadzaam om de exacte prijs vlak voor uw bezoek te controleren, aangezien de prijzen voor openbare musea in Turkije regelmatig worden herzien. Houders van een Museum Pass Türkiye en personen die in aanmerking komen voor korting (kinderen, studenten, gepensioneerden) krijgen doorgaans korting of hebben gratis toegang — informeer ter plaatse.
Duiken is technisch gezien mogelijk — het water in de baai van Güllük is warm en helder. Op een diepte van 2 tot 4 meter zijn ondergelopen delen van kademuren, pieren en grote blokken te zien: een deel van de stad is onder water komen te staan als gevolg van seismische verschuivingen en de stijging van de zeespiegel. Het watergebied is echter uitgeroepen tot beschermd archeologisch gebied: onderwaterfotografie is verboden en het verzamelen van voorwerpen van de bodem is volgens de Turkse wetgeving strafbaar.
Een deel van de vondsten wordt tentoongesteld in een klein lapidarium – een openluchtmuseum direct op het opgravingsterrein. De belangrijkste voorwerpen – inscripties, beeldhouwwerken, kleine sculpturen en artefacten van onderwaterexpedities – zijn overgebracht naar het Archeologisch Museum van Bodrum en het Museum voor Onderwaterarcheologie in Bodrum. Dit laatste museum is een van de beste ter wereld op het gebied van onderwatervondsten en is zeker een apart bezoek waard als u geïnteresseerd bent in de geschiedenis van de Carische kust.
Een rondleiding door het centrale deel van de stad – de agora, de bouleuterion, het theater en het heiligdom – kost weinig moeite: het terrein is vrij vlak. De klim naar de akropolis is lastiger: daar zijn puinhellingen, oneffen stenen en steile stukken. Voor de akropolis is stevig schoeisel met antislipzolen verplicht. Reizigers met beperkte mobiliteit wordt aangeraden zich te beperken tot het lager gelegen deel van de stad — dat is niet minder rijk aan bezienswaardigheden en interessant.
Ja, dat is een bekend lokaal fenomeen. In het dorp Kıyıkışlacık vind je inderdaad marmeren sarcofagen uit de Hellenistische en Romeinse tijd, die de bewoners hebben aangepast voor huishoudelijke doeleinden – bijvoorbeeld als troggen of funderingselementen. Dit is geen museumopstelling, maar een levend spoor van een eeuwenoude geschiedenis, toen de waarde van bewerkt marmer in de dagelijkse context nog niet werd ingezien. Tegenwoordig is een dergelijk gebruik van artefacten verboden, maar de sarcofagen die al in het dagelijks leven zijn ingebed, blijven behouden.
Sinds 1960 worden er systematische opgravingen uitgevoerd door een Italiaanse archeologische missie onder auspiciën van de Universiteit van Bologna. Tijdens het opgravingsseizoen (meestal in de lente en zomer) werkt een deel van het team direct op de opgravingslocatie. Volgens bezoekers beantwoorden de wetenschappers vaak graag vragen, mits ze op dat moment niet bezig zijn met veldwerk. Dit is een zeldzame kans die moeilijk van tevoren te plannen is, maar het is de moeite waard om in gedachten te houden.
Het belangrijkste verschil is de afwezigheid van massatoerisme en de minimale restauratie. Terwijl je in Efeze door een gerestaureerde marmeren straat loopt te midden van menigten toeristen, wandel je in Yassos vrijwel in je eentje over authentieke stenen. Bovendien is Yassos uniek vanwege zijn maritieme topografie: de akropolis op het schiereiland, de onder water gelegen ruïnes in de baai en het levendige vissersdorpje ernaast geven het gevoel dat deze plek niet is veranderd in een toeristische attractie. Een specifiek kenmerk is het lokale roze marmer, dat nergens anders op zo'n grote schaal werd gewonnen.
In het dorpje Kıyıkışlacık zijn enkele kleine visrestaurants te vinden — de gegrilde vis en meze-hapjes worden hier als bijzonder goed beschouwd. Het aanbod aan accommodatie in het dorp zelf is beperkt, maar in de buurt liggen Güllük en Milas met een ruimere keuze aan hotels. Voor een comfortabele twee- of driedaagse rondreis door Karië is het het handigst om in Milas of Bodrum te verblijven en dagtochten te maken.
Yassos is gemakkelijk in te passen in een route langs de „Kariaanse driehoek“: alle belangrijke bezienswaardigheden liggen binnen een straal van een uur rijden. In de eerste plaats zijn Euromos met de verbazingwekkend goed bewaarde tempel van Zeus, Labraunda – een bergtempel op een heuvel met een bijzondere sfeer – en Stratonikeia met de vesting Bechin een aanrader. Iets verderop ligt het oude Milas met de Baltas-poort. Liefhebbers van maritieme geschiedenis kunnen de route aanvullen met een bezoek aan het Museum voor Onderwaterarcheologie in Bodrum.
In de 4e eeuw v.Chr. wisten de inwoners van Yasos van de Perzische satraap het recht te verkrijgen om hun eigen munten te slaan. Zilveren tetradrachmen met een afbeelding van Apollo en een dolfijn worden beschouwd als een numismatische zeldzaamheid en zijn te vinden in de catalogi van grote veilinghuizen. Het is ten strengste verboden om authentieke munten en artefacten uit Turkije mee te nemen – dit is een strafbaar feit. Als u geïnteresseerd bent in numismatiek, raadpleeg dan legale verzamelcatalogi en museumtentoonstellingen.
Gebruikershandleiding — Iasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük Iasos — een haven in Caria en roze marmer aan de baai van Güllük -gebruikershandleiding met een beschrijving van de belangrijkste functies, mogelijkheden en gebruiksprincipes.
De beste maanden zijn maart–mei en oktober–november: aangename temperaturen, bloeiende vegetatie rondom de ruïnes en weinig toeristen. In de zomer (juni–augustus) is het erg warm en is er weinig schaduw op het terrein — neem een hoed, zonnebrandcrème en voldoende water mee. In de winter is de locatie technisch gezien open, maar neerslag kan het bezichtigen van de acropolis bemoeilijken.
Het is het handigst om met een huurauto te komen: vanaf Milas volg je via de D330 of D525 de borden naar Kıyıkışlacık; de rit duurt ongeveer 30 minuten. De dichtstbijzijnde luchthaven is Milas–Bodrum (BJV), op ongeveer 35 km afstand. Zonder auto: neem de bus van Bodrum naar Milas en vervolgens een dolmuş naar Kıyıkışlacık. In het zomerseizoen zijn er boottochten mogelijk met gulets vanuit Bodrum of Güllük met een tussenstop in Yasos — vraag de dienstregeling na bij lokale touroperators.
De kassa („Ören Yeri“) bevindt zich bij de ingang van het terrein. Koop een kaartje en begin bij het lager gelegen deel van de stad: de agora en de aangrenzende gebouwen. Hier zijn de best bewaarde Hellenistische bouwwerken te vinden. Neem een notitieboekje mee of maak aantekeningen op uw telefoon: er zijn maar weinig informatieborden op het terrein en het is gemakkelijk om de chronologie van de gebouwen uit het oog te verliezen.
De agora – een uitgestrekt rechthoekig plein met zuilen en friezen – bepaalt de schaal van de stad. De bouleuterion aan de noordkant van de agora is bijzonder goed bewaard gebleven: bekijk de rijen banken en de orkest. Vlakbij liggen de fundamenten van het heiligdom van Artemis Astias met een altaar en fragmenten van zuilen. Let op de inscripties direct op de stenen: Iasos is een van de antieke steden in de regio met de meeste inscripties.
Zorg ervoor dat u stevige schoenen met antislipzolen draagt voordat u de Akropolis beklimt — op het rotsachtige schiereiland liggen veel losse stenen. Op weg naar de akropolis ligt een Romeins theater uit de 1e-2e eeuw n.Chr.: bekijk de onderste rijen banken en de overblijfselen van het podium; vanaf de trappen heeft u uitzicht op de baai van Güllük. Op de akropolis zijn de imposante vestingmuren met torens en de natuurlijke maritieme topografie van de vesting goed te zien.
Een klein lapidarium – een openluchtmuseum – herbergt inscripties, reliëfs en sculpturale fragmenten die bij opgravingen zijn gevonden. Loop vervolgens naar de noordelijke hellingen van de heuvels, waar zich een uitgestrekte necropolis bevindt: hier zijn marmeren sarcofagen van lokale roze steen bewaard gebleven, versierd met reliëfs, en grafstenen met grafschriften. Dit deel van de route kan op elk moment van de dag worden bezichtigd — het is niet omheind.
Na twee à drie uur bij de opgravingen daalt u af naar het dorpje Kıyıkışlacık: hier is het de moeite waard om te lunchen of te dineren in een van de visrestaurants — gegrilde vis en meze-hapjes smaken vooral in het seizoen heerlijk. Bij zonsondergang zijn de landschappen van Yasos met de zuilen aan de kust bijzonder indrukwekkend – een goede reden om de tijd te nemen. Als u van plan bent de route voort te zetten, reserveer dan de volgende dag voor Evromos, Labraunda of Stratonikeia – deze liggen allemaal op een uur rijden.